Önce iki runway arasındaki farka bakın. Basit runway bugünkü yakımı sabit sayar; büyümeli runway, gelir arttıkça yakımın küçüldüğünü hesaba katar. Aradaki fark büyükse hayatta kalmanız büyümenin sürmesine bağlı demektir. Büyüme yavaşlarsa takvim basit runway'e doğru kayar.

Asıl soru kaç ayınız kaldığı değil, para bitmeden kâra ulaşıp ulaşmadığınız. Paul Graham buna default alive der: giderler sabit kalır ve gelir son aylardaki hızla büyürse, eldeki parayla kâra geçiyor musunuz? Bu araç gider büyümesini de girdi olarak alır; işe alım planınız varsa onu da yansıtın.

Default dead çıktıysa üç kol var: büyümeyi hızlandırmak, gideri kısmak ya da açığı kapatacak finansmanı bulmak. "Gereken aylık büyüme" ilk kolun ne kadar zor olduğunu gösterir. "Kâra kadar finansman açığı" ise üçüncü kolun büyüklüğünü verir. Bu rakam bir yatırım turuna sığmıyorsa giderleri şimdi konuşmak, altı ay sonra konuşmaktan çok daha ucuzdur.

Default alive çıktıysa en dip nakit noktasına bakın. Kâra geçmeden önce nakit çok aşağı iniyorsa planda hata payı yok demektir; iki kötü ay sizi çizginin öbür tarafına atabilir. Büyüme varsayımını bir iki puan düşürüp sonucun nasıl değiştiğini mutlaka deneyin.

Son olarak varsayımları dürüst tutun. Büyüme oranı olarak tek bir parlak ayı değil, son birkaç ayın ortalamasını girin. Tek seferlik gelirleri ve gecikmeli ödemeleri ayıklayın. Hesap bu kadar iyi; girdiler iyimserse sonuç da iyimser olur.